Drukarki 3D · Historie sukcesu
Historia sukcesu: druk 3D w środowisku edukacyjnym
„Iași wydrukowane w miniaturze”: historia Wydziału Geografii w Iași. Dziś jesteśmy w Laboratorium Technologii Cyfrowych Wydziału Geografii i Geologii w…
19 kwietnia 2021IRIS Robotics5 min czytania
„Iași wydrukowane w miniaturze”: historia Wydziału Geografii w Iași
Dziś jesteśmy w Laboratorium Technologii Cyfrowych Wydziału Geografii i Geologii w Iași, gdzie pan dr Lucian Roșu, adiunkt, wraz ze studentami wykorzystuje technologię druku 3D od IRIS Robotics, aby stworzyć „spektakularny model” miasta Iași.Projekt ten nie umknął uwadze gazet ani kanałów informacyjnych, a studenci chcą dzięki niemu promować miasto Iași na targach turystycznych, za pomocą realistycznych miniaturowych modeli 3D, które podkreślają ważne zabytkowe budynki, takie jak Pałac Kultury, Dom Dosoftei czy Uniwersytet „Alexandru Ioan Cuza”.
Edukacja, zarówno prywatna, jak i publiczna, to jedna z najbardziej ekscytujących dziedzin pod względem wdrażania nowych technologii, głównie dzięki eksperymentalnemu i kreatywnemu środowisku, często nastawionemu na rozwiązywanie rzeczywistych problemów społeczeństwa.
Dlatego postanowiliśmy dowiedzieć się bezpośrednio od pana dr. Luciana Roșu, adiunkta, odpowiedzialnego za rozwój i promocję laboratorium, jak można wykorzystywać nowe technologie w kontekście edukacyjnym, aby poprawić doświadczenia uczniów i studentów i pozostać na bieżąco w coraz bardziej technologicznym społeczeństwie.
Poniżej pełny wywiad z panem dr. Lucianem Roșu, któremu dziękujemy za odpowiedzi i życzymy sukcesów w przyszłych projektach.IRIS Robotics: Jak Pana zdaniem wygląda rola technologii w edukacji w ogóle?
„Dzięki włączeniu technologii do procesu edukacyjnego głównym celem jest zmiana sposobu, w jaki nauczyciele i uczniowie zbierają, uzyskują dostęp, analizują, prezentują i przekazują informacje. Może to zdemokratyzować informacje w klasach oraz pomóc w personalizacji nauczania zgodnie z możliwościami każdego ucznia.”IRIS Robotics: Jak w idealnym świecie wykorzystałby Pan technologię w procesie edukacyjnym? I co najbardziej chciałby Pan dzięki niej osiągnąć?
„Ryzyko postępu technologicznego polega na tym, że uczyni nas bezużytecznymi: nauczymy komputer lub robota robić rzeczy lepiej niż ludzie i staniemy się niepotrzebni. Właśnie dlatego chcę, aby technologia była dziedziną tworzenia i innowacji, a nie tylko przestrzenią użytkowania. Z perspektywy edukacji w szkołach i na uczelniach technologia powinna być wsparciem technicznym, które ułatwia rozumienie i analizowanie zjawisk, niezależnie od studiowanej dyscypliny. Tak jak w rolnictwie, w edukacji także musimy przejść od pielenia motyką do nowoczesnych środków zmechanizowanych.”IRIS Robotics: Jakie są Pana zdaniem główne przeszkody, które z czasem uniemożliwiały Panu osiągnięcie tego ideału?
„Rozwijanie mentalności ukierunkowanej na cel «uczenia się przez całe życie» doprowadzi do zaakceptowania technologii jako integralnej części naszego życia i naszej edukacji. Z tego powodu w kształceniu nas, nauczycieli, musi być miejsce na akceptowanie nowości w procesie edukacyjnym, aby były one przekazywane także uczniom i studentom. Największe wyzwanie stanowi strach przed nowymi technologiami, a czasem także brak wsparcia w pozyskiwaniu tych technologii.”IRIS Robotics: Jaki wpływ miały te nowe technologie? I jak zareagowali studenci?
„W ostatnich latach zbliżyłem się do technologii właśnie po to, by nie być niedopasowanym do technologicznego społeczeństwa. Zacząłem używać dronów do analizy przestrzeni geograficznej, drukarek 3D do zrozumienia planowania przestrzeni geograficznej, a także narzędzi uczenia maszynowego i sztucznej inteligencji, jeszcze niedawno zarezerwowanych dla specjalistów od nauki o danych. Odkryłem te narzędzia razem ze studentami, poprzez kilka ćwiczeń i testowanie technologii w różnych sytuacjach. Sytuacje te stały się pracami licencjackimi, magisterskimi lub doktorskimi studentów, z którymi pracowałem, co przeniosło wiedzę o tych technologiach na inny poziom.”IRIS Robotics: Czy miał Pan doświadczenie z tego typu sprzętem przed jego zakupem? Jak trudne jest Pana zdaniem nauczenie się obsługi tego sprzętu na poziomie wystarczającym do celów edukacyjnych przez kogoś, kto nie ma jeszcze bezpośredniego doświadczenia?
„Przyjęcie nowych technologii spotkało się z pewnym oporem z mojej strony. Zmuszałem się do zrozumienia zasad i mechanizmów, analizowałem samouczki na YouTube, czytałem fora, a gdy czegoś nie rozumiałem, z zaufaniem zwracałem się do zespołów wsparcia IRIS Robotics, aby poznać wiele subtelności, które przychodzą z czasem i doświadczeniem. Podręcznik dobrych praktyk dostępny dla nauczycieli znacznie ułatwiłby zrozumienie druku 3D, najpierw na poziomie koncepcyjnym, a potem aplikacyjnym. Również karawana technologii multimedialnych otworzyłaby nowe horyzonty dla nauczycieli, którzy chcą przyjmować nowe technologie.”IRIS Robotics: Jakie ma Pan plany na przyszłość laboratorium druku 3D na Wydziale Geografii i Geologii?
„Rolą nauczyciela jest otwieranie horyzontów, dlatego chcę zgromadzić jak najwięcej studentów, aby zrozumieli i wykorzystywali technologię druku 3D. Proponuję przekazać im minimum wiedzy, a następnie każdy z nich wykorzysta wiedzę o tych technologiach we własnych eksperymentach, które mogą przerodzić się w profesjonalne start-upy. Wśród zastosowań, które dziś widzimy, są tworzenie spersonalizowanych pamiątek, dioram naukowych, cyfrowych modeli 3D terenu, a nawet propozycje (re)organizacji zamieszkiwanej i użytkowanej przestrzeni.”Podsumowanie
Przyjęcie nowych technologii jest niewątpliwie wyzwaniem, niezależnie od rodzaju organizacji.Pokonanie tych wyzwań w dużej mierze zależy od zaangażowanych osób i ich gotowości do pokonywania przeszkód, czy chodzi o znalezienie środków finansowych lub czasu, czy o przezwyciężenie „strachu przed nowymi technologiami”.
IRIS Robotics docenia i zachęca liderów, którzy wspierają i walczą o technologię i innowacje w swoich organizacjach, oraz zapewnia całe niezbędne wsparcie, aby ułatwić wdrażanie nowych technologii niezależnie od dziedziny zastosowania.
